مي خوام ببينمت نمي تونم

  بين ما ديوارهاي سنگي

             فاصله يک عمر مي دونم

  بغض ترانه رو شکستم

            مي خوام بگم عاشقت هستم

  تو حين ناباوري يک روز

           خالي گذاشتي هر دو دستم

  تو بودي تمام هستي و مستي و راستي و تمام قصه من

  تو بودي سنگ صبورم و نگاه دورم و لبهاي بسته من  

  دلم خيلي برات تنگ شده .....

                            دوستت دارم  

صدایت می کنم باران

نگاهت می کنم ای دل

وامشب شور دلتنگی

هوای خانه دل شد

عجب دل را

ببین مارا چه حاصل شد؟

   وعشق آمد   

از اول ،بی صدا آرام وآهسته

به نرمی آمد وبا عشق یکدل شد

از آن پس حاکم محض خلایق شد

و ما را باز سکوت شرم حاصل شد

ندایش ضربه دل شد

و آثارش درون چهره ظاهر شد

واو کم کم نوای عاشقی سرداد

وآخر لیک منکر شد

مرا با عاشقی عهدی نبوده است

که این را عشق ممکن شد

عجب دل را .

ببین یک لحظه غافل شد

     ولی یک عمر عاشق شد

و نمي‌دانستي

من به چه دلهره از باغچه همسايه

سيب را دزديدم

باغبان از پي من تند دويد

سيب را دست تو ديد

غضب‌آلوده به من كرد نگاه

سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

و تو رفتي و هنوز

سالها هست

كه در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تكرار كنان

ميدهد آزارم

و من انديشه كنان

غرق اين پندارم

كه چرا

خانه كوچك ما سيب نداشت ) ...